12/08/2026
🩶วันแม่ปีที่ 2…ที่ไม่มีแม่ให้กอด🩶
วันนี้…
คงเป็นอีกหนึ่งวันที่หลาย ๆ คนกำลังโอบกอดแม่
หอมแก้มแม่ พาแม่ไปกินของอร่อย ๆ
พาแม่ไปเที่ยว หรือซื้อของขวัญเล็ก ๆ ให้แม่
แต่สำหรับผม…
วันแม่ปีนี้ เป็นปีที่ 2 แล้วที่ผมไม่มีโอกาสได้กอดแม่
ไม่มีโอกาสได้หอมแก้มแม่
และไม่มีโอกาสได้หาของอร่อย ๆ ที่แม่ชอบไปให้แม่กินเหมือนที่ผ่านมา
เมื่อก่อนผมอาจไม่ได้รู้สึกว่าเรื่องเหล่านี้มีค่ามากมายอะไร
การอาบน้ำให้แม่
เปลี่ยนเสื้อผ้าให้แม่
ป้อนข้าว ป้อนขนม
คอยดูแลเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ในแต่ละวัน
บางครั้งก็คุยเล่นกับแม่
บางครั้งก็แกล้งแม่
ทำทุกอย่างเพียงเพราะอยากเห็นแม่ยิ้ม
อยากได้ยินเสียงหัวเราะของแม่
ตอนนั้น…ผมไม่เคยคิดเลยว่า
วันหนึ่งสิ่งธรรมดาเหล่านี้ จะกลายเป็นสิ่งที่ผมคิดถึงที่สุด
วันนี้ไม่มีแม่ให้ผมอาบน้ำให้แล้ว
ไม่มีแม่ให้ป้อนข้าว
ไม่มีแม่ให้แกล้งเล่น
และไม่มีเสียงหัวเราะของแม่ให้ได้ยินอีกแล้ว
แต่สิ่งหนึ่งที่ไม่เคยหายไปเลยคือ…
“ความคิดถึง”
ในทุก ๆ วัน ยังมีบางช่วงเวลาที่ผมเผลอนึกย้อนกลับไป
นึกถึงวันที่ได้นั่งอยู่ข้าง ๆ แม่
นึกถึงมือของแม่
รอยยิ้มของแม่
เสียงหัวเราะของแม่
และช่วงเวลาที่ผมได้ทำหน้าที่ดูแลแม่อย่างเต็มที่
วันนี้ผมถึงได้เข้าใจว่า…
การได้ดูแลคนที่เรารัก ไม่ใช่ภาระเสมอไป
บางครั้งมันอาจเป็น “โอกาส”
ที่ชีวิตมอบให้เรา เพื่อที่วันหนึ่งเมื่อเขาไม่อยู่แล้ว
เราจะยังมีความทรงจำดี ๆ ให้คิดถึง
เพราะฉะนั้น…
สำหรับใครที่วันนี้ยังมีแม่อยู่ข้าง ๆ
อย่ารอให้ถึงวันแม่ค่อยบอกรักแม่
อย่ารอให้มีโอกาสพิเศษค่อยกอดแม่
อย่ารอให้แม่ป่วยจึงค่อยกลับไปดูแล
ถ้าวันนี้ยังมีโอกาส…กลับไปกอดแม่เถอะครับ
หอมแก้มแม่สักครั้ง
พาแม่กินของที่แม่ชอบ
นั่งคุยกับแม่ แม้จะเป็นเพียงเรื่องธรรมดา ๆ
หรือแม้แต่ถามแม่สั้น ๆ ว่า
“วันนี้แม่เป็นยังไงบ้าง?”
เพราะสำหรับเรา…มันอาจเป็นเพียงไม่กี่นาที
แต่สำหรับแม่
มันอาจเป็นความสุขที่สุดของวันก็ได้
และเมื่อวันหนึ่งเราไม่มีโอกาสนั้นอีกแล้ว
อย่างน้อยเราจะได้ไม่ต้องถามตัวเองว่า
“ทำไมวันนั้นเราไม่กอดแม่ให้นานกว่านี้นะ…”
วันนี้ผมไม่มีแม่ให้กอดแล้ว
แต่ผมยังมีความรัก ความทรงจำ
และทุกช่วงเวลาที่เคยได้ดูแลแม่อยู่ในหัวใจเสมอ
คิดถึงแม่ครับ 🤍
สุขสันต์วันแม่
12 สิงหาคม 2569
สำหรับคนที่ยังมีแม่อยู่…รักแม่ให้มาก ๆ นะครับ
เพราะวันที่เราอยากกอดแม่ที่สุด อาจเป็นวันที่เราไม่มีโอกาสได้กอดอีกแล้ว
