21/04/2022
สวัสดีค่ะ ทุกคน วันนี้ มาลองนั่งนึกย้อนดูตัวเองจากตอนเป็นเด็กวัย 19, 20, 25 จนตอนนี้ อายุปาเข้าไป 35 แล้ว 55 มาลองนึกย้อนไปด้วยกันนะคะ หรือสำหรับใครอายุยังไม่ถึง หรือเกิน ก็มาลองคิดเล่นๆ กันดูนะคะ
ลองนึกถึงตัวเองว่าตอนอายุ 19 นั้นตัวเองเป็นคนที่มีไฟเหลือล้น คิดว่าตัวเองสามารถทำอะไรได้ทุกอย่างในโลกนี้ 55 งงตัวเองคิดว่าตัวเองเป็นซุปเปอร์แมนหรือไงไม่รู้ ไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะทำอะไรไม่ได้ ลองผิด ลองถูกมาเยอะมากจนไม่น่าเชื่อ เห็นโลกในด้านที่ตอนเด็ก เราอยู่กันพ่อแม่เราไม่เคยได้เห็น ทั้งด้านที่แย่ที่สุดในชีวิต แต่ก็กลับทำให้เราแข็งแรงขึ้นจนไม่น่าเชื่อเหมือนกัน ทำให้เราเปลี่ยนไปเป็นคนละคนเลย มุมมองในชีวิตเปลี่ยนไป กลัวมันไปซะทุกอย่าง แต่ก็ยังอยากสู้ต่อไป คิดว่าจะสร้างชีวิตของตัวเองขึ้นให้ได้
แต่พอมาช่วง 24 - 25 เราก็เริ่มไม่แน่ใจในตัวเองว่าเราจะทำได้จริงเหรอเราเริ่มเห็นเพื่อนๆ ที่เรียนที่เดียวกันเริ่มมีครอบครัว เริ่มมีชีวิตที่มั่นคง เริ่มมีบ้าน เริ่มมีรถ เราก็เริ่มอิจฉาคนโน้น คนนี่ เริ่มเปรียบเทียบตัวเองกับคนอื่นไปทั่ว เริ่มโยนความผิดให้พ่อแม่ ครอบครัวว่าเค้าเป็นภาระ ของตัวเองแย่เนอะ เราพยายามทำงานอย่างหนักทั้งทำงานตอนกลางวัน และหารายได้เสริมไปเป็นเด็กเสริฟ ตอนกลางคืน เรียนใบประกอบวิชาชีพด้วย ทำมันทุกอย่างเพื่อหวังว่าจะได้ตามทันคนนอื่นๆ เหนื่อย ท้อ และพังไม่เป็นท่า 55 เพราะเราทำหลายอย่าง และไม่ดีสักอย่างค่ะ แต่ในช่วงเวลานั้นมันก็ทำให้เราเรียนรู้หลายอย่างมาก โดยไม่คิดวาจะได้เอามาใช้มัน
แต่พอมาวันนี้เราอายุปาเข้าไป 35 แล้ว เรามามองย้อนไปอีกครั้ง เออ อย่างน้อยเราก็พยายาม ถึงแม้วันนี้เรายัังไม่ได้อย่างที่เราฝันทั้งหมดก็ตาม แต่เราเห็นความพยายามของตัวเอง และประสบการณ์ต่าง ๆ ที่ผ่านมามันเอามาใช้ได้จริง ๆ ทั้งเรื่องดี และไม่ดี แผลใจ แผลกายที่ผ่านมามันใช้ได้จริงๆ มันทำให้เราใจเย็นมากขึ้นในการตัดสินใจอะไรได้มากขึ้น และสำหรับใครที่กำลังรวบรวมมันอยู่เป็นกำลังใจให้เช่นกันค่ะ สู้นะคะ
