17/08/2026
Just a nomad day... 🇳🇱
Minoes. Of Noesje om het wat makkelijker te maken. 🐈 Nederlandser kan het misschien niet. Alhoewel er Grieks bloed door haar aderen stroomt en ze de looks heeft van een Egeïsche kat. Met haar 17 jaar jong valt ze toch echt wel in de categorie van een poezendame op leeftijd. Er wordt flink geluierd en de binnenkant van de ogen bekeken gedurende de dag. Maar tussen al het geluier door kan ze me met een paar priemende ogen aanstaren en met een boel lawaai nog prima alle kattenverhalen vertellen, die in haar huizen.
Sinds een paar dagen is ze mijn poezenvriendinnetje voor twee weken.
Inmiddels heb ik Schotland alweer een week geleden uitgezwaaid. Bijna 6 maanden toeren door de meest uiteenlopende plekken. Van noord naar zuidwest. Van zuidwest naar oost, om te eindigen in het uiterste westen, waar ik het moeilijkste uitzwaaien voor mijn kiezen kreeg. Omdat de situatie, waar ik de laatste 10 weken van mijn reis door Schotland aan meewerkte, bijzonder was. Alles behalve paste in de gewoonlijke vorm van het huizenoppassen, die ik gewend ben.
Boánn, Lasaríonna en Sceolán. Dankzij hen kon ik een voor mij nieuw pad bewandelen. Natuurlijk ook dankzij hun eigenaresse, waarmee ik het pad samen liep.
Lasaríonna en Sceolán maakte de oversteek vanuit Roemenië naar Schotland. Een nieuw thuis wachtte, verweg van het leven op straat dat ze kende. Maar als straathond beginnen aan een nieuw leven elders is een heel proces. In de eerste plaats voor henzelf. Dan was daar nog Boánn, die enige jaren geleden al als afgedankte pup naar Schotland kwam. En natuurlijk de eigenaresse, die met dit alles zelf ook een heel proces aanging. Van het thuiskomen van Lasaríonna en Sceolán tot het kennismaken met het nieuwe. Van wennen aan het nieuwe tot stap voor stap leren over een leven als huishond. En ergens mag het uiteindelijk allemaal op zijn plek gaan vallen als één roedel, waarin in harmonie samengeleefd wordt.
Ik kreeg de kans om deel uit te maken van dit proces, dat de eigenaresse niet alleen wil lopen. Leerde bij over het natuurlijke proces van opvoeding tussen moeder (Lasaríonna) en pup (Sceolán). Over het lezen van de energie van alle honden. Ruimte geven aan wat ze daadwerkelijk nodig hebben. En trainen met de honden, zodat ze uiteindelijk allemaal eigen kunnen maken wat binnen de roedel de bedoeling gaat zijn.
Dat is geen proces van een paar dagen. Eerder van weken, misschien wel maanden en het zouden zelfs jaren kunnen zijn. Wie zal het zeggen. Het doet er ook niet toe. Het belangrijkste is dat het ze allemaal goed gaat, zelfs als het even niet goed gaat. Ook dat hoort erbij en is nou eenmaal onderdeel van het proces.
Alles kwam in deze uitdaging samen voor me, waar ik al jaren zelf aan werk. De weg van persoonlijke ontwikkeling en groei. Mijn opleiding Coachen met honden. Mijn intuïtie en gevoel, die me als kracht behulpzaam zijn in het waarnemen van energie. Bijzonder hoe het zich allemaal zo voor me heeft mogen ontvouwen. En toch ook wel nieuwsgierig naar wat maakt dat het leven deze nieuwe ervaring op mijn pad heeft gebracht. Welke plek het misschien in de toekomst krijgt. Of niet.
De wijze reist mee met de stroom in plaats van er tegenin te gaan. (Laozi, Chinese filisoof) Met deze Chinese wijsheid laat ik het verhaal dan ook maar weer zo goed mogelijk los, zodat het vanzelf allemaal zal ontvouwen.
Anyway, nog een goede week vermaken Minoes en ik elkaar met haar kattenverhalen. Serveer ik eten op een presenteerblaadje en krabbel ik achter haar oren, wanneer ze daarvoor in de mood is.
Sinds hele lange tijd ben ik even geen tijdelijke baas in de hondenwereld, maar personeel in die van de katten.
🌍 💖
