My Diary

11/05/2026

#ガスト #ชีวิตในญี่ปุ่น #ロボット #น่ารักดี

10/05/2026

✍️ My Diary — พาสปอร์ตหาย กับความเชื่อเรื่อง “ของแตก”

สองวันนี้ไม่มีอารมณ์จะเขียนอะไรเลย 🥲

เพราะ… หาพาสปอร์ตไม่เจอ 😭

จริง ๆ มันไม่ใช่เรื่องคอขาดบาดตายนะ เพราะถ้าหาไม่เจอจริง ๆ ก็ไปสถานทูต ทำพาสปอร์ตฉุกเฉินได้

แต่สิ่งที่เสียดายมากคือ…
“ตราประทับทั้งหมดในนั้น” 🥹

พาสปอร์ตเล่มนี้เพิ่งทำใหม่แบบ 10 ปีเองเมื่อปีที่แล้ว
แล้วในปีเดียวก็เดินทางไปหลายที่เหมือนกัน
มันเลยเหมือนเป็นสมุดสะสมความทรงจำเล็ก ๆ ของเราอะ

ยิ่งคิดก็ยิ่งเสียดาย 🥲

คือปกติเราเป็นคนเก็บพาสปอร์ตที่เดิมตลอดนะ
แทบไม่เคยวางมั่วเลย
แต่รอบล่าสุดหลังกลับจากทริป เอาของหลาน ของตัวเอง กองรวมกัน
แล้วจำได้ลาง ๆ ว่าเอาพาสปอร์ตออกมาแนบเอกสารเตรียมเดินทางรอบนี้
พวกใบศุลกากรอะไรกรอกไว้แล้วด้วย

แล้วหลังจากนั้น…

จำไม่ได้ 😐

นี่แหละปัญหา 😂

คือเหมือน “น่าจะ” เอากลับเข้าที่เดิม
แต่ก็ไม่ 100%
แล้วพอถึงวันจะเดินทางจริง…

หาย 🫠

บ้านก็รื้อแล้ว
กระเป๋าก็เปิดหมดแล้ว
หาทุกซอกทุกมุมแล้ว
ยังไม่เจอ 😭

แล้วเรื่องแปลกคือ…

ก่อนหน้านั้นวันนึง ทำจานแตก

ไม่ได้แตกกระจายแบบหนังดราม่านะ 🤣
แต่เป็นแบบตกแล้วแตกครึ่ง มีเสียงดัง “แกร๊ง!”
ชนิดที่ทำให้เราหยุดคิดนิดนึง

คือเราเป็นคนที่แอบเชื่อเรื่องพวกนี้นะ 😅
แบบของแตก ของเสีย อยู่ดี ๆ มันเหมือนมีอะไรบางอย่างจะเกิดขึ้น

หลายคนอาจบอกว่าคิดไปเอง
ซึ่ง… ก็อาจใช่ 😂

แต่ที่ผ่านมาเคยมีหลายครั้งที่แบบ “เอ๊ะ…” แล้วมันดันเกิดจริง

ตอนแรกสิ่งแรกที่แว่บเข้าหัวคือ
“อย่านะ… อย่าเป็นเรื่องไม่ดีเกี่ยวกับคนใกล้ตัว”

แต่ผ่านไปไม่กี่ชั่วโมง…
กลายเป็นพาสปอร์ตตัวเองหาย 😭

คือจักรวาล…
ถ้าจะส่งสัญญาณ ส่งเบา ๆ ก็ได้ค่ะ 555

ตอนนี้ยังแอบหวังว่าจะหาเจอ
เพราะใจยังอยากได้เล่มเดิมคืนมากกว่า

ถึงแม้อีกใจก็คิดว่า…
“ถ่ายรูปพาสปอร์ตใหม่ก็ดีนะ รูปเก่าไม่ค่อยรอด” 🤣

แต่ไม่เอาอะ ขอเล่มเดิมคืนก่อน 🥹

ตอนนี้อารมณ์แบบ ทำอะไรไม่สุดสักอย่าง
ของก็สั่งค้างไว้ ยังไม่ได้ติดต่อใคร
เพราะใจมันยังวนอยู่กับ “พาสปอร์ตฉันอยู่ไหน”

ถ้าพรุ่งนี้ยังไม่เจอ…
คงต้องไปสถานทูตจริง ๆ 🥲

⸻

Please magically appear. 😭✨

パスポートさん、そろそろ出てきてください🥹

— My Diary

06/05/2026

✍️ My Diary — Hakata Dontaku ปีนี้…ไปเพื่อเจอเพื่อน 😂

ปีนี้ได้ไปร่วมงาน Hakata Dontaku Festival มาค่ะ
ซึ่งปกติทุกปีฉันก็จะเดินพาเหรดกับกลุ่มไทยตลอดนะ 😆

แต่ปีนี้ “มะลิ” ขอถอนตัวค่ะ 555

นางบอกว่า…

“หนูไม่เดินแล้ว เหนื่อย” 🤣

เพราะปีที่แล้วลองเดินไปแล้ว
แล้วเหมือนจะเข็ดไปเลย

ปีนี้ก็เลยกลายเป็นปีของเค้าแทน
เดินดูงานนิดหน่อย
แล้วก็เข้าสู่โหมดของกิน ของเล่น งานวัดญี่ปุ่นเต็มตัว 😅

ส่วนฉันก็เหมือนเดิมค่ะ
สุดท้ายไม่ได้อินกับงานเท่าไหร่หรอก
แต่ไปเพื่อ “เจอเพื่อน” มากกว่า

เพราะไม่ได้เจอพี่ ๆ น้อง ๆ คนไทยนานมาก
สุดท้ายเลยกลายเป็นปูนั่งปิกนิกยาว
เม้าท์กันยันดึก 😂

จริง ๆ ฉันอยู่ญี่ปุ่นมาหลายปีแล้วนะ
งานเทศกาลหลายอย่างมันก็เริ่มคล้าย ๆ กันไปหมด

ดูไปดูมา
ก็เริ่มรู้สึกว่า…

“อ๋อ…อีกแล้วหรอ” 😅

ตอนนี้สิ่งที่ตื่นเต้นกว่าเดินงาน
คือการได้นั่งกิน นั่งคุย นั่งขำกับเพื่อนนี่แหละ

ส่วนมะลิก็สนุกของเค้าตามประสาเด็ก
มีของกิน ของเล่น เกม งานวัด
ก็ขอซื้อนู่นซื้อนี่ตลอด 😆

แต่ต้องบอกว่าโตขึ้นเยอะจริงนะ

เมื่อก่อนคือร้องจะเอาอย่างเดียว
จนคนเป็นยายปวดหัว 🤣

แต่ตอนนี้เริ่มพูดง่ายขึ้นแล้ว
ต่อรองได้
ชีวิตยายดีขึ้นนิดนึง 555

แล้ววันนั้นกว่าจะกลับบ้านก็เกือบดึก
ร้านอาหารแถวบ้านปิดกันหมดแล้ว

โชคดีที่ยังเหลือร้านนึงเปิดอยู่
เลยแวะกินก่อนเข้าบ้าน

มะลิก็น่าสงสารเหมือนกันนะ
ตั้งแต่กลางวันกินแค่ราเมงถ้วยเดียวเอง
หลังจากนั้นก็มีแต่ขนมจุกจิก

สุดท้ายเจ้าตัวทนไม่ไหว
เดินมาบอกเองเลยว่า

“หิวข้าว…”

คืออดทนเก่งเหมือนกันนะเนี่ย

แต่ที่พีคสุดไม่ใช่งานดงทาคุหรอกนะ…

คือวันรุ่งขึ้นฉัน “สลบ” ไปเลยค่ะ 🤣

ร่างเหมือนโดนสูบพลัง
ปวดไปหมดทุกส่วน
เหมือนร่างจะบอกว่า…

“อายุขนาดนี้แล้ว ยังจะนั่งปิกนิกยันดึกอีกหรอ” 😭

⸻

At this age, recovery takes longer than the festival itself. 😂

歳を取ると、お祭りより翌日の疲れのほうが本番だったりする。🤣

— My Diary



#ชีวิตในญี่ปุ่น

06/05/2026

04/05/2026

✍️ My Diary — อยู่ญี่ปุ่น แต่ไม่ค่อยกินอาหารญี่ปุ่น 😅

มีคนชอบถามว่า
“อยู่ญี่ปุ่น ชอบกินอาหารญี่ปุ่นอะไรที่สุด”

คำตอบคือ…
ตอบไม่ได้ทุกทีค่ะ 555
เพราะฉันไม่ค่อยได้กินเลย 😂

แต่วันนี้อยู่ดี ๆ
ดันอยากกิน “ทงคัทสึ” ขึ้นมาเฉยเลย

ก็เลย…
เดินผ่านร้าน = จัดไป 1 เซ็ตทันที
(คนเรามันก็ง่ายแบบนี้แหละ 🤣)

สิ่งที่ชอบคือ
มีผัก ซุป แล้วก็ผักดองให้เติมได้ไม่อั้น
อันนี้ถูกใจมาก

แต่ปกติฉันไม่ใช่สายของทอดอยู่แล้ว
สุดท้ายก็เลยกินเนื้อไม่หมด
ไปเน้นผักแทนเหมือนเดิม 😅

แต่น้ำสลัดที่นี่อร่อยนะ…
อร่อยแบบที่รู้สึกได้เลยว่า
โซเดียมน่าจะมาเต็ม 555

กินเสร็จเท่านั้นแหละ…
ความเลี่ยนก็มาเยือนทันที 🥲

สุดท้ายต้องไปหาของเปรี้ยวๆหวานๆแก้
จบที่ “สตรอเบอร์รี่ 1 แพ็ค”
หมดแบบไม่รู้ตัว 🍓

คิดว่าหลังจากนี้…
น่าจะเข็ดของทอดไปอีกพักใหญ่เลยค่ะ 😂

⸻

Some cravings come without reason… and sometimes come with consequences.

たまにの欲はいいけど、やっぱり私は野菜派かも😅

— My Diary

01/05/2026

✍️ My Diary — เรื่องของดวง 🎰

ฉันมีเพื่อนอยู่คนนึงนะ
เป็นเพื่อนต่างชาติ

เค้าชอบซื้อลอตเตอรี่ของญี่ปุ่นมาก

แล้วคือ…
เค้าถูกจริง ๆ 😅

ไม่ใช่แค่หลักพันนะ
บางทีก็หลักหมื่นเลย

แต่ที่พีคคือ…
เค้าก็ยังบ่นว่า “ไม่มีตังค์” อยู่ดี 🤣

ฉันนี่งงเลย
แบบ…แล้วฉันคืออะไร 😂

ส่วนฉัน…
ลองซื้อเล่น ๆ บ้าง

ก็ไม่เคยถูกอะไรเลย

คนเราอ่ะ
มันดวงคนละแบบจริง ๆ เนอะ

แล้วมันจะมีอีกแบบนึงนะ
แบบสลากขูดน่ะ

อันนั้นมะลิชอบมาก

เค้าคิดว่าเป็นเกม

เวลาเดินผ่านบูธขายลอตเตอรี่
ก็จะบอกว่า

“ยาย..ซื้อให้หน่อย”

อะไรประมาณนั้น 😆

สุดท้ายก็…
ไม่เคยถูกหรอกนะ

แต่ก็เสียไป 200 เยน
แบบงง ๆ ทุกครั้ง

ก็ถือว่าให้เค้าสนุกไปละกัน 🤍

แต่ก็ไม่แน่นะ…

สักวันนึง
อาจจะถูกก็ได้ 😏

⸻

Luck has its own timing.

運もタイミング次第だよね。

— My Diary

30/04/2026

✍️ My Diary — จากคนแต่งหน้าทุกวัน

ช่วงหลัง ๆ นี้
ถ้าใครสังเกตดี ๆ จะรู้เลยว่า
ฉันแทบไม่แต่งหน้าแล้ว

คือไม่ได้อินสายธรรมชาติอะไรขนาดนั้นนะ…
แต่เหตุผลจริง ๆ คือ

“ฉันมองไม่เห็น” 🤣

ปกติเป็นคนสายตาสั้นอยู่แล้ว
แล้วพอเข้าสู่วัย 50 +
สายตายาวก็เริ่มมาอีก

กลายเป็นว่า…
ใส่แว่นอันนี้ เห็นใกล้
ใส่อีกอัน เห็นไกล
แล้วก็มีแว่นกันแดดอีก

ตอนนี้คือชีวิตเหมือนพกอุปกรณ์ 3 ชิ้น
เหมือนกำลังจะออกไปทำ mission อะไรสักอย่าง 🕶️😂

ล่าสุดไปตัดแว่นใหม่มา
แบบทั้งสั้นทั้งยาวในอันเดียว

ถามว่าโอเคขึ้นไหม…
ก็โอเคแหละ

แต่ยังมีความ “งง ๆ ขัด ๆ” อยู่ดี
เหมือนโลกมันยังไม่ยอมชัดให้ฉันเต็มที่ 😅

แล้วพอแต่งหน้า…
ปัญหาคือ

“ฉันไม่เห็นหน้าตัวเองตอนแต่ง!” 🤡

คือก็แอบสงสัยนะ
คนที่อายุ 50+ เขายังแต่งหน้ากันได้อยู่เนี่ย
สายตาเขาคือดีอยู่เหรอ 🤣

ส่วนฉันคือ…
แต่งไม่ได้เลย มองไม่เห็นจริง ๆ

เอาจริง ๆ
แค่ทาลิปได้โดยไม่เลอะเกินขอบปาก
ก็ถือว่า “บุญเหลือผล” แล้ว 555 😭💄

ก็เลยตัดสินใจง่าย ๆ
ไม่ต้องแต่งมันแล้ว!

หน้าสดไปเลย
ง่ายดี ไม่ต้องลุ้นว่าจะออกมาเป็นยังไง 555

แต่ช่วงนี้ไปเจอของในออนไลน์มา
เป็นแว่นแบบนี้

คือเหมือนจะช่วยให้แต่งหน้าได้โดยยังมองเห็น

ก็เลยลังเลว่า…
มันจะเวิร์คจริงไหม
หรือจะกลายเป็นเพิ่มความงงเข้าไปอีก 😂

ใครเคยใช้บ้างคะ?
รอด…หรือยิ่งงงกว่าเดิม 😂

หรือจริง ๆ แล้วต้องยอมแพ้…
แล้วหน้าสดไปตลอดชีวิตดีคะ 😭💄

⸻

Sometimes, growing older means collecting more glasses… not more wisdom 😂

年を重ねると、知恵よりメガネが増えていく気がする😂

— My Diary

29/04/2026

✍️ My Diary —ดูมะลิเรียน

ชีวิตนี่…ชีพจรลงเท้าจริง ๆ 😅

เมื่อวานได้รับหน้าที่พิเศษ
ไปดูมะลิเรียนแทนแม่เขา
เพราะแม่เขาหยุดงานไม่ได้

นี่เป็นครั้งแรกเลยนะ
ที่ฉันได้ไปนั่งดู “ห้องเรียนเด็กญี่ปุ่น” แบบจริง ๆ

เพราะสมัยลูก…เขาไม่ได้เรียนที่โรงเรียนญี่ปุ่น

อยู่ ๆ วันนี้เลยรู้สึกตื่นเต้น
เหมือนไปดูลูกตัวเองเรียนยังไงไม่รู้ 😂

ทั้งที่คิดว่าชีวิตนี้คงไม่มีโอกาสแล้ว
แต่สุดท้าย…ได้มาดูในเวอร์ชัน “หลาน”

คนเราก็มีจังหวะแปลก ๆ แบบนี้เนอะ

ก่อนเข้าไปนั่งดูนะ
ฉันคิดภาพไว้แล้วว่า…

มะลิ = เด็กเรียบร้อย
ครูถาม → ก้มหน้า
ยกมือ → ไม่มี 😆

ยิ่งมียายนั่งอยู่ข้างหลังนะ
น่าจะเขินคูณสองเข้าไปอีก

แต่ความจริงคือ…

คุณเธอ “พูดตลอด” 😂
แล้วก็มีแอบยกมือบ้างเป็นระยะ

ไม่รู้ว่าเพราะยายไปนั่งดู
เลยอยากโชว์นิดนึงหรือเปล่านะ

เพราะเคยได้ยินแม่เขาเล่าว่า
ตอน ป.1 ครูเคยบอกว่า

“มะลิเป็นเด็กที่ไม่ค่อยฟังครูเท่าไหร่ค่ะ” 😅

คือจะชอบเล่นกับเพื่อนมากกว่า

แล้วครู ป.1 ยังฝากต่อมาถึงครู ป.2 อีกว่า
“ช่วยดูเรื่องนี้ให้หน่อยนะคะ”

ฟังแล้วก็แอบขำ…
แต่ก็เข้าใจแหละ 😂

มะลิเป็นเด็กที่ชัดมาก

ถ้าชอบอะไร → ตั้งใจสุด ๆ
แต่ถ้าไม่ชอบ → ปิดสวิตช์ทันที

และที่สำคัญคือ…
“เบื่อง่าย” มาก 😅

ต้องคอยหลอกล่ออยู่เรื่อย ๆ
แต่ข้อดีคือ…หลอกง่าย 555

ช่วงนี้ดูจะอินกับพวก
งานประดิษฐ์ การสร้าง การทดลอง

เป็นเด็กที่มีคำถาม
แล้วก็อยาก “ลงมือทำเอง”

แล้วเวลาที่ไปกับ grandpa นะ

grandpa จะพาไปลองนู่น ลองนี่ตลอด
ซึ่งนั่นแหละ…ของโปรดเขาเลย

สองคนนี้เลยเข้ากันดีมาก

เอาจริง ๆ ตอนนี้ก็ยังไม่ต้องรีบหรอก

โตขึ้นเขาอาจจะชอบอะไรอีกก็ได้

ตอนนี้ก็แค่ปล่อยให้เขาลองไปเรื่อย ๆ
อยากทำอะไรก็ทำ

เดี๋ยวเขาก็คงหา “ทางของตัวเอง” เจอเองแหละเนอะ 🤍

⸻

Sometimes, just watching them grow is already enough.

子どもの成長を見守るだけで、なんだか幸せ。

— My Diary

26/04/2026

✍️ My Diary — ภารกิจหาบ้าน…ที่มากกว่าบ้าน 🏡

ภารกิจวันนี้คือ
“ไปดูบ้านอีกแล้วค่ะ” 😂

ดูมาหลายที่แล้ว
แต่ก็ยังไม่เจอ “หลังที่ใช่” สักที

รอบนี้ก็เลยแอบภาวนาในใจเบา ๆ
ขอให้เจอเร็ว ๆ ทีเถอะ

จะได้จบ ๆ เรื่องนี้ไปสักที 😅

เพราะเอาจริง ๆ
ช่วงนี้เริ่มรู้สึกแล้วว่า…

“เหนื่อยกับการเดินทางนิดหน่อย”

ก่อนจะไปนะ
ขี้เกียจมาก 🤣

แต่พอไปถึงจริง ๆ
ก็สนุก
ก็ตื่นเต้น
แล้วก็ลืมความเหนื่อยไปทุกที

ชีวิตช่วงนี้เลยกลายเป็นแบบ
“บ่นก่อน…สนุกทีหลัง” 555

แต่ลึก ๆ แล้ว
ฉันไม่ได้อยากแค่ “หาบ้านให้เจอ”

ฉันอยากให้ทุกอย่างมัน
“ลงตัว” มากกว่านี้

เดวิดเคยบอกว่า
ถ้าเขาซื้อบ้านได้เมื่อไหร่

ฉันจะได้มีเวลาไปทำ
“สิ่งที่ฉันอยากทำจริง ๆ”

ซึ่งมันคือความฝันของฉันเลย 🤍

ฉันอยากมี
“บริษัทของตัวเอง”

ตอนนี้ก็เริ่มวางแผนอยู่เงียบ ๆ
คิดไปทีละนิด
ต่อจิ๊กซอว์ชีวิตของตัวเองไปเรื่อย ๆ

ก็เลยแอบหวังว่า

ถ้าเรามีบ้านที่ญี่ปุ่น

เดวิดจะได้อยู่กับที่
ใช้ชีวิตแบบที่เขาชอบ
ปลูกผักสวนครัวของเขา 🌿

ส่วนฉัน…
ก็จะได้โฟกัสกับงานของตัวเองเต็มที่

ไม่ต้องวิ่งไปวิ่งมา
เหมือนช่วงนี้อีก

แล้วแผนต่อไปของเราก็คือ

หาบ้านที่ไทยอีกหลัง

สุดท้ายชีวิตก็คงกลายเป็น

วนอยู่ 3 ประเทศ
ออสเตรเลีย 🇦🇺 ไทย 🇹🇭 ญี่ปุ่น 🇯🇵

ฟังดูวุ่นวายนะ

แต่แปลกดี…

มันกลับเป็นความวุ่นวาย
ที่เริ่มมี “ทิศทาง”

เพราะอย่างน้อย
เรารู้ว่าเรากำลังสร้างอะไรอยู่

ไม่ใช่แค่เดินทางไปเรื่อย ๆ

ตอนนี้ก็ได้แต่หวังว่า

บ้านหลังต่อไปที่กำลังจะไปดูวันนี้…

จะไม่ใช่แค่ “อีกหลังหนึ่ง”

แต่จะเป็น
“จุดเริ่มต้นของชีวิตบทใหม่” 🏡✨

⸻

Sometimes, finding a home means finding your next life chapter.

家を探すって、次の人生を探してるみたいだよね

— My Diary

25/04/2026

✍️ My Diary — จากหนูน้อย…สู่พี่ ป.2

มะลิเริ่มไปโรงเรียนแล้ว
ปีนี้ขึ้น ป.2 อย่างเป็นทางการแล้วด้วยนะ

สถานะใหม่คือ… “พี่แล้วนะ” 😌
ฟังดูโตขึ้นมากเลยใช่ไหม

แต่ความจริงคือ…

พอเดินกลับบ้านกับแก๊งเดิม
ตำแหน่งจริงคือ “น้องเล็กประจำทีม” 😂

แล้วแก๊งนี้นะคะ
ไม่ใช่ใครที่ไหน…ผู้ชายล้วน

ชีวิตเลยเปลี่ยนไปนิดหน่อย

จากเด็กผู้หญิงที่ควรจะเล่นตุ๊กตา
ตอนนี้กลายเป็น…

เล่นรถ 🚗
เล่นเกม 🎮
วิ่งไล่กันแบบเอาชีวิตรอด 😅

ผมยุ่งคือเรื่องเล็ก
เข่าถลอกคือเรื่องปกติ

ยายอย่างฉันยืนมองอยู่ห่าง ๆ
พร้อมตั้งคำถามกับชีวิตเบา ๆ ว่า…

นี่ฉันเลี้ยงหลานสาว
หรือกำลังฝึกนักกีฬาอยู่กันแน่นะ 🤣

แต่เอาเข้าจริงนะ

แค่เห็นเขาวิ่งเล่น หัวเราะเสียงดัง
กลับบ้านมาพร้อมพลังเต็มร้อยทุกวัน

มันก็น่าจะเพียงพอแล้วล่ะ 🤍

พอหันกลับมามองดี ๆ
เด็กที่เคยอุ้มตอนแบเบาะ

ตอนนี้…อุ้มได้แค่ความทรงจำแล้ว 😆

เด็กนี่โตเร็วจริง ๆ
ส่วนยายก็…

โตตามไม่ทัน แต่แก่ทันเสมอ 😂

⸻

Growing up fast… while grandma is trying to keep up.

大きくなるのはあっという間。でも、その時間がいちばん大切。

— My Diary


#ชีวิตในญี่ปุ่น

#หลานยาย