12/08/2026
မိုးရာသီရောက်ပြီဆိုတာနဲ့ စိတ်ထဲမှာ အရမ်းကို သွားနေချင်မိတာMae Kampong (မဲကမ်ပွန်) ဆိုတဲ့ တောင်ပေါ်ရွာလေးဆီပါပဲ… 🌿
ခေါင်မိုးပေါ်ကို မိုးစက်လေးတွေ တဖျောက်ဖျောက် ကျနေတဲ့အသံ၊ သစ်တောအုပ်ကြီးထဲက တက်လာတဲ့ သစ်ရွက်စိုစိုလေးတွေရဲ့ ရနံ့နဲ့အတူ အေးအေးစိမ့်စိမ့် လေပြေလေးကို ရှူရှိုက်ရတဲ့ ခံစားချက်က တကယ်ကို မကင်းလွတ်နိုင်စရာ။
☕ဒီရွာလေးကို ရောက်ရင် အရင်ဆုံး သွားရမှာက View Point က ကော်ဖီဆိုင်လေးပဲ။
မီးခိုးငွေ့သင်းသင်း လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ဖျော်ထားတဲ့ ကော်ဖီပူပူလေးကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ဆုပ်ကိုင်၊ မိုးမှုံလေးတွေကြားထဲက အစိမ်းရောင်တောင်တန်းတွေနဲ့ သစ်သားအိမ်လေးတွေ ထပ်နေတဲ့ ရွာလေးကို ငေးကြည့်နေရတာနဲ့တင် ပင်ပန်းသမျှတွေ အကုန်ပြေပျောက်သွားတာ။ စိတ်ထဲမှာ အေးချမ်းသွားလိုက်တာမှ ဘာနဲ့မှ တိုင်းလို့ပင် မရဘူး။
🏮 ညနေစောင်းလာရင်တော့ ရွာလမ်းမလေးအတိုင်း ဖြည်းဖြည်းချင်း လမ်းလျှောက်ထွက်မယ်။
မိုးရွာအပြီး လမ်းကလေးတွေ စိုစွတ်နေချိန်၊ အိမ်ခြေတစ်လျှောက် မီးရောင်ဝါကျင်ကျင်လေးတွေ စလင်းလာတဲ့အချိန်ဆို ရွာလေးက ပိုပြီး ရိုမန်းတစ်ဆန်လာရော။ လမ်းဘေးက ရိုးရာမုန့်ပူပူလေးတွေ ဝယ်စားရင်း၊ ရွာခံတွေရဲ့ ပြုံးရွှင်တဲ့ မျက်နှာလေးတွေကို ငေးရင်း လျှောက်ရတာ ခရီးမောတယ်လို့ကို မရှိပါဘူး။
🏡 ညဘက်ရောက်ပြီဆိုရင်တော့ စမ်းချောင်းလေးရဲ့ ဘေးမှာရှိတဲ့ သစ်သားဘန်ဂလိုလေးထဲမှာ စခန်းချမယ်။
ရေစီးသံ သဲ့သဲ့လေးကြားထဲ၊ အေးအေးစိမ့်စိမ့်ညမှာ သူငယ်ချင်းတွေ စုံစုံလင်လင်နဲ့ ဝိုင်းဖွဲ့ပြီး ပူပူစပ်စပ် အစားအသောက်လေးတွေ စားကြမယ်။ အတိတ်က အမှတ်တရတွေကို ပြန်ပြောရင်း ရယ်မောကြမယ်၊ သီချင်းလေးတွေ ညည်းကြမယ်… ဒါဟာ ငါတို့အမြဲ အိမ်မက်မက်လေ့ရှိတဲ့ စိတ်ထွက်ပေါက် စစ်စစ်ပဲ မဟုတ်ဘူးလား။