04/09/2025
Ik werk inmiddels al 11 jaar in de verhuis- en ontruimingsbranche. In die tijd kom ik bij zoveel verschillende mensen over de vloer. Vaak is het mooi werk: mensen helpen verhuizen naar een nieuwe fase van hun leven. Maar soms is het ook ontzettend confronterend.
Vandaag was ik bij een woningontruiming van een oudere dame die pas na 3 maanden werd gevonden. Drie maanden lang heeft niemand gemerkt dat zij er niet meer was – in een flat waar tientallen andere mensen wonen. Dat maakt me stil.
Het raakt me iedere keer als ik zie hoe sommige ouderen vereenzamen. Hoe hun leven langzaam kleiner wordt, zonder dat iemand echt nog langskomt of vraagt hoe het gaat. Ik schaam me soms voor wat ik aantref; niet voor die mensen, maar voor de leegte eromheen. Voor het feit dat niemand opmerkt dat een buurvrouw of buurman ineens niet meer gezien wordt.
Nederland, dit zou ons allemaal aan het denken moeten zetten.
We kunnen zoveel verschil maken door even aandacht te geven. Een praatje maken met de buurvrouw, een keer aanbellen bij de oudere man op de hoek, even vragen of alles goed gaat. Het kost weinig moeite maar kan van onschatbare waarde zijn.
Laten we beter omkijken naar elkaar – naar onze buren, familie, vrienden en kennissen.
Eenzaamheid kunnen we niet altijd oplossen, maar we kunnen wél signaleren en voorkomen dat iemand helemaal alleen achterblijft.
Sta op, Nederland. Help de ouderen. Let op elkaar. Zorg voor elkaar ❤️
Delen word gewaardeerd 🫶
