Sandrina's Persoonlijk Rome - Programma’s voor Romereizen

Startpagina
Nederland
Schiedam
Sandrina's Persoonlijk Rome - Programma’s voor Romereizen

Mijn Rome-inspiratie voor jou: Je hebt een vriend in Rome Voor Sandrina is Rome een intense ervaring en continu bombardement van je zintuigen.

Met Persoonlijk Rome wil ze dat gevoel ook voor uw Rome-reis organiseren door een perfecte programma op te stellen. Wat is leuk en wat is hype? Wat zijn de do's en don'ts in een Rome-bezoek? wat kun je nog doen na de 2e keer Rome? Hoe maak je een interessant en toepasselijk programma voor de bedrijfsreis? Zij maakt de ideale combinatie van leuke hotels, verrassende tours, prima activiteiten, Rome-

buiten-de-gebaande-paden, muziekvoorstellingen, tickets, transfers, gastronomie en restaurants voor reizen met familie en vrienden, collega's en relaties.

18/05/2026

Heb je je wel eens afgevraagd wat er áchter het rooster, de zware ijzeren luiken, in het altaar zit? In de Scala Santa (Heilige Trap) kun je een onverwacht kijkje achter de schermen nemen.

In een mooie fototentoonstelling worden de eeuwenoude, prachtige en kostbare objecten getoond, die de grootste heilige schat van de Kerk vormen. Het zijn de reliekhouders: de kistjes, dozen en doeken, waarin de resten van de heilige martelaren worden bewaard.

Voor ons lijkt die reliekenverering heel ver weg. Maar vergelijk het met hoe je de trouwring van je ouders bewaart, waarschijnlijk op een speciale plek, misschien wel in een extra mooi doosje. Zo af en toe kijk je ernaar en haal je herinneringen op. Of een stukje van de Berlijnse Muur, of het t-shirt met de handtekening van je voetbalidool.
Zo was het ook in de middeleeuwen met relieken. Heiligheid is iets dat op het diepste niveau ook het lichaam zelf verandert. De resten van de lichamen van de martelaren zijn dus niet alleen een symbool, maar in zichzelf heilig. Het bezit van relikwieën gaf status en gezag.
Geen wonder dat in het middeleeuwse Rome deze schatten met de grootst mogelijke eerbied werden behandeld. De belangrijkste collectie bevond zich in het Patriarchium, de bestuurscitadel rond de kerk van Sint Jan van Lateranen, vandaag de dag vrijwel helemaal verdwenen. In het Heilige der Heiligen, de privé-kapel van de middeleeuwse pausen, staat een altaar waar deze stukken in gesloten waren. Het belangrijkste Christus-icoon van de stad waakt over de schat aan vroomheid. Non est in toto sanctior orbis locus. Er is geen heiliger plek in der hele wereld.

‘Thesaurus Pietatis’ is te zien tot 31 augustus

10/05/2026

In de stille zijstraatjes van de statige Via Giulia vind je het Oratorium del Gonfalone. Alles in deze omgeving ademt Renaissance, barok, adellijke palazzi, geestelijke instellingen en kerken.

Ooit was het oratorium de plek waar de leden van de aartsbroederschap van de Gonfalone (banier) samenkwamen, een religieuze lekenvereniging die al sinds de 14e eeuw bestond. In de tijd van de contrareformatie (2e helft 16e eeuw) beleeft de broederschap haar grootste bloei en een eigen gebouw kan worden neergezet. Voor de decoratie worden verschillende schilders aangezocht waarvan een deel ook in het Vaticaan werkzaam is. De leden van de broederschap sponsoren de fresco’s.

Het resultaat is als een kijkdoosje over Rome in de Contrareformatie, over hoe de nieuwe (oude) uitgangspunten van het geloof in de praktijk werden vormgegeven.

In deze zaal werd vanaf het begin af aan muziek opgevoerd, met name het genre van de oratoria: geestelijke muziek, met drama en verhaal, maar zonder enscenering. Nu is de zaal een concertzaal, die met enige moeite overeind wordt gehouden door gedreven vrijwilligers, met een interessant concertprogramma.

Iedere keer dat ik er ben treft me weer de rijkdom en de diepgang van waar deze zaal voor staat. Ik zie het als een perfecte lens om te begrijpen hoe banden met de kerk alle aspecten van het stedelijk leven in Rome heeft gedomineerd.

Voor jou bezoek kan ik een exclusieve openstelling regelen, en vertel ik je alles over het verhaal van de Broederschap, de fresco’s en het leven in pauselijke Rome. De vergoeding is ook voor kleinere groepen haalbaar. Voor een grotere groep is zelfs de toelichting met een speciaal concert met muziek uit de tijd (met toelichting) denkbaar! Dat zou helemaal mooi zijn….Laat het me weten als je interesse hebt!

Muziek: Enrico Torre (countertenor) Angela Naccari (clavecimbel)

expertgidsrome

25/04/2026

Zo’n VR-bril bij de Circo Massimo experience is misschien niet het meest elegante gezicht. En je haar raakt er danig van in de war Maar het werkt.

Niet omdat de techniek zo hypermodern is. Die is gewoon goed genoeg. Voor mij was het sterke punt dat deze VR je blijft voelen waar je staat.

In het dal tussen Palatijn en Aventijn, wat nu een vlakte lijkt, zie je ineens met de VR wat hier ooit was. Niet alleen de wagenrennen, al waren die natuurlijk de echte volksspelen van Rome. Maar ook een andere laag: rituelen, processies, goden, macht en de mythische begintijd van de stad.

Deze VR laat je dus niet met een knap filmpje verdwijnen in een kunstmatige wereld. Hij legt een historische laag over de plek zelf. Met een route langs verschillende punten krijg je ook verschillende perspectieven te zien.

En precies daardoor gebeurt wat Rome zo goed kan: het verleden schuift even over het heden heen.
Reserveren wel aanbevolen.

20/04/2026

Heb je wel eens goed gekeken naar de achterkant van het Pantheon, aan de Via Della Palumbella? Wat is eigenlijk die ‘doos’ die daarachter staat?

Velen zullen het met me eens zijn: het Pantheon blijft een van de meest fascinerende monumenten van Rome
Sinds kort kun je nu ook ruimtes áchter het Pantheon bezoeken: de begeleide tour heet “Oltre il Pantheon”.

Deze structuur is een verbinding met de achterliggende basilica van Neptunus’, gebouwd door Marcus Agrippa in 25v Chr, toen deze het Marsveld onder handen nam.

Het tussenstuk is gebouwd ten tijde van Hadrianus (zo’n 150 jr later), nadat het oorspronkelijke Pantheon van Agrippa al diverse keren was verwoest en opgebouwd.

Hoewel je er wat snel doorheen gejaagd wordt bevat deze nieuwe opstelling zeer interessante presentaties over geschiedenis en context van het Pantheon. Voor de liefhebbers is dit echt een verdieping op de kennis en begrip van@het gebouw.

Eén van de issues die in de nieuw opengestelde ruimtes wordt getoond, zijn de belangrijke aanwijzingen dat het huidige Pantheon is gebouwd onder Trajanus, een is afgemaakt door Hadrianus zijn opvolger. Die corrigeerde een statisch probleem in de muur van de rotonda met die steungebouw. Ik vond het zeer de moeite waard, en zou zeker vaker gaan.

Makkelijk te boeken via de site van Musei Italiani. Gegidste tours in Italiaans en bijna verstaanbaar Engels.

13/04/2026

Het voelt alsof je door een kunstgeschiedenis boek loopt: de tentoonstelling ‘Da Vienna a Roma, le meraviglie degli Asburgi’ in Palazzo Cipolla (via del Corso). Nog tot en met 5 juli kun je een Europese schilder-reis maken langs de topstukken die zijn verzameld door het Habsburgse huis, die normaal te zien zijn in het Kunsthistorische Museum in Wenen.
Door Vlaanderen, Duitsland, Italie en natuurlijk Nederland zie je de grote meesters die elk in hun eigen land de internationale ontwikkelingen vormgaven of vertaalden. Rubens, Breughel, Tintoretto, Veronese, Arcimboldo, Velasquez, Van Dyck, natuurlijk (onvermijdelijk) Caravaggio.

Frans Hals, Jacob van Ruysdael en Jan Steen vertegenwoordigen de Nederlandse blik. Ik merkte dat ik bij die schilderijen instinctief aansloeg. Jaren van Romeinse beïnvloeding met engeltjes, heiligen, maria’s, hebben mijn blik op de kunst verruimd en verrijkt, en ruimte gegeven aan verbeelding en pathos. Maar de dagelijkse sobere realiteit van de Nederlandsen zit toch ergens in mijn DNA opgesloten.

In een uurtje heb je een heerlijke bijscholing gehad waarin je werkelijk van de ene ‘meraviglia’ in de andere valt.

05/04/2026

Opeens zag ik tijdens de paasviering op tv, in het gesprek met Antoine Bodar, een kerk die me zeer dierbaar is: de Santa Prassede.

In dit verscholen juwelendoosje op de Esquilijn komt voor mij alles samen wat ik in Rome vindt: de verstilling en onverwachte schoonheid in oude kerken, verhalen uit alle lagen van de geschiedenis, en een verhaal over geopolitiek en machtsblokken dat hedendaags aandoet.

In de vroege 9e eeuw zit Rome klem tussen twee grootmachten, Byzantium en het Frankische rijk. Maar paus Paschalis I (917-924) wil niet aan de leiband lopen. Om duidelijk te maken waar het heilige gezag ligt volgens hem, in Rome natuurlijk, bouwt hij een fonkelnieuwe kerk: de Santa Prassede.

Paschalis haalt de botten en beenderen van duizenden martelaren uit de catacomben naar zijn nieuwe kerk. Als voorvrouw kiest hij Prassede, een heilige die zich nuttig heeft gemaakt met het verzorgen van de lichamen van de martelaren. De boodschap is duidelijk: de oorsprong van het Christendom is hier in Rome, en als paus ben ik hoeder van die geschiedenis. Als je de vroege martelaren wil vereren, moet je in Rome zijn, niet in Aken of Constantinopel.

Maar de boodschap gaat ook over de toekomst: de prachtige mozaïeken laten een wereld zien die al geordend is door God. De Kerk, de paus zelf, en de duizenden Romeinse (!) martelaren, zijn bemiddelaars tussen dit goddelijke plan en de mensen. Je kunt niet om hem heen... Dat vat de ambitieuze paus Paschalis wel heel letterlijk op, want hij staat best prominent op het apsismozaïek, met portret en al.

Spoiler: bij de herziening van de heiligenkalender is Prassede helaas van de lijst geschrapt. Maar toen was deze kerk al gebouwd.

Binnenkort zal ik meer vertellen over de geopolitieke context van de Santa Prassede. De diepgang en complexiteit waarmee het hele verhaal is uitgedacht door Paschalis heeft zelfs mij verrast.

13/03/2026

Ik heb genoten van een wandeling door het 16e eeuwse Rome aan de hand van Maarten van Heemskerck en zijn tijdgenoten op de tentoonstelling: “Maarten van Heemskerck e il fascino di Roma” in Palazzo Poli.

Maarten van Heemskerck struinde tussen 1532 en 1537 rond in Rome met zijn schetsboek en maakte talloze tekeningen van monumenten, ruines, beelden en archtectonische details. Die tekeningen zijn verzameld en uitgegeven in zijn ‘Romeinse Schetsboek’.

Tijdens de tentoonstelling in 1523 in Haarlem en Alkmaar was dat heerlijke boekje niet aan te slepen (en uitverkocht).
Bezoekers van deze tentoonstelling waren soms wat teleurgesteld dat er weinig originele bladen van deze werken te zien waren. In Palazzo Poli vormen ze de kern van de tentoonstelling. Maar er zijn ook kaarten van het 16e eeuwse Rome en werken naar van Heemskerck te zien.

De tentoonstelling loopt tot 7 juni in het Istituto per la Grafica, het palazzo is het palazzo achter de Trevi-fontein. Dus even de drukte trotseren, en duik in de verwondering van kunstenaars in de 16e eeuw, die Rome voor het eerst aanschouwden. Tot 7 juni. De catalogus is alleen in het Italiaans (…).

08/03/2026

Wie denkt dat middeleeuws Rome alleen door pausen en mannen werd bestuurd, kent Theodora (ca. 870 – na 916) en haar dochter Marozia (ca. 890 – ca. 937) nog niet.

Aan het einde van de 9e en het begin van de 10e eeuw behoren zij tot de machtigste personen van de stad. Theodora vormt samen met haar man Theophylactus, vestiarius (schatkistbeheerder van de paus), en magister militum van Rome, het politieke centrum van de stad. Hun dochter Marozia gaat nog een stap verder: zij wordt senator van Rome en moeder en grootmoeder van een paus

Een zeldzaam tastbaar spoor van deze familie is nog te vinden op de Aventijn, in Santa Sabina, waar een inscriptie herinnert aan Theophylactus en zijn vrouw Theodora.

Hun verhaal laat zien dat macht in Rome niet altijd liep langs de officiële lijnen van pausen en keizers — soms liep die gewoon via de eetkamer van een Romeinse aristocratische familie.

Meer over vrouwelijk leiderschap in Rome in het hoofdstuk Vrouwelijk leiderschap in mijn boek Spiegels van Rome.

04/03/2026

De nieuwe tentoonstelling in de Galleria Barberini: Bernini e i Barberini. is precies het soort tentoonstelling waar je als Rome-liefhebber blij van wordt. Je kent al iets, ziet fantastische dingen opnieuw en krijgt er weer een nieuw Rome-verhaal bij.

In de tentoonstelling zie je de vliegende start van Gianlorenzo vanuit het atelier van zijn vader Pietro, van wie ter vergelijk ook enkele erg mooie beelden zijn opgenomen. Het voelt alsof je de lancering van een carrière van dichtbij meemaakt. De familie Barberini (niet alleen de paus) stelt Gianlorenzo aan als een soort hof-artiest.

De kunst die Bernini voor de Barberini maakte is de uitdrukking van de ambitie en de visie van de Barberini voor Rome.
Daar had ik nog wel iets meer van willen begrijpen, waarom was Bernini, los van zijn enorme talent, degene die zo in het pulletje viel bij de Barberini? Hoe sloot dat aan bij hun visie op Rome? Ik had nog iets meer willen zien van hoe dat maecenaat in de praktijk werkte. Hoe werden opdrachten gegeven? Welke projecten kwamen er wel – en welke juist niet?

De teksten in de zaal en in de audioguide zijn goed en informatief. De tentoonstelling is zeker een aanrader. Niet alleen vanwege de werken zelf, maar ook omdat je het gevoel krijgt even binnen te kijken in het netwerk van macht, ambitie en kunst dat het barokke Rome heeft gevormd.

📍 Waar: Palazzo Barberini, Rome
📅 Wanneer: tot 14 juni
⏱ Tip: combineer de tentoonstelling met de vaste collectie van Gallerie Barberini, (niet inclusief in de entree).

Na deze tentoonstelling zie weer overal de Barberini bijen. Dan weet je: die is het werk van een nijvere pauselijke familie om haar stempel letterlijk in steen, marmer en brons in Rome achter te laten. 🐝

03/02/2026

Soms moet je iets doen dat iedereen doet.

Zo toog ik vanmorgen naar een nieuwe koffiebar bij Largo Argentina. Heel Instagram spreekt erover en als een zichzelf respecterende Rome-fluencer moet ik toch op de hoogte zijn. Koffiebars met hele goede pasticceria zijn in de mode.
roma_ is een andere wereld. New York, Londen, Milaan, Tokyo? De inrichting is natuurlijk minimal, wit. Met voor Romeinse-bar begrippen eigenlijk geen banco (counter). Een lange tafel neemt die functie en dat is best leuk behalve dat iedereen met zijn telefoon voor zijn neus zit.

De koffie was lekker van smaak, pittig van smaak hoewel tikje dun. Prima cappuccino en macchiato. De cornetto alla crema was heerlijk, erg krokant, niet echt een cornetto maar alla. Ik klaag niet.

Het geheel geserveerd met een vriendelijke glimlach maar het motto: take it slow, namen ze wel heel letterlijk. Hele lieve hippe meisjes maar niet efficiënt. Ook niet achter de bar. Dat belooft nog wat voor het hoogseizoen.

Het groepje Romeinen dat na mij binnenkwam, keek verwonderd rond. Zij waren de toeristen hier.

Het geheel? Echt wel goed, heel instagramable, maar morgen ga ik weer naar Marco bij mij in de straat. Met de andere Romeinen.

Adres

Warande 195
Schiedam
3117CL

Website

https://www.persoonlijkrome.nl/

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Sandrina's Persoonlijk Rome - Programma’s voor Romereizen nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.