23/08/2026
Good morning!
Quick reminder lang: responsibilidad nating magtanong, sumita, at mag-demand ng accountability sa bawat opisyal sa gobyerno—kahit anong partido, apelyido, o kulay pa 'yan.
Hindi ibig sabihing 'pag may puna ka, "kontra" o hater ka na agad, o tinalikuran mo na 'yung kandidatong binoto mo. Part lang talaga 'to ng pagiging gising na citizen na may malasakit at totoong nagmamahal sa bansa.
Ang public office, hindi 'yan personal property. Hiniram lang nila sa 'tin 'yung posisyon at kapangyarihan nila, kaya natural lang na may karapatan tayong magtanong:
Nasaan ang budget? Ano na ang nagawa? Sino ba talagang nakinabang? Bakit napako 'yung mga pangako?
Huwag nating i-off 'yung critical thinking natin porke nanalo 'yung "pambato" natin.
In fact, mas dapat nga tayong maging mapanuri kapag 'yung sinuportahan natin ang nakaupo. Ang suportang walang tanong-tanong, hindi loyalty sa bayan 'yan—pagsamba na 'yan sa politiko.
Tigilan na rin natin 'yung laging ginagawang personal na away ang politika.
Hindi ka kaaway porke may puna ka. Hindi ka rin bayaran dahil humihingi ka ng resibo at transparency.
At definitely, hindi ka nagiging matino just because kaya mong ipagtanggol ang isang politiko kahit lantaran na 'yung mali.
'Yung mga blind loyalist na handang magbulag-bulagan, i-twist ang facts, at mang-away ng sinumang nagtatanong—kahit kaninong kampo pa 'yan—malaking part sila ng problema.
Hangga't mas priority natin ang pangalan ng politiko kaysa sa kapakanan ng bansa, walang totoong pagbabago.
Kung gusto talaga nating baguhin ang takbo ng Pilipinas, baguhin muna natin ang mindset natin bilang mamamayan: maging mas mapanuri, matutong maningil, at manindigan para sa totoo kahit hindi pabor sa sarili nating panig.
Dahil ang Pilipinas ay hindi umiikot sa iisang apelyido, partido, o kandidato.
Bayan muna, bago politiko.