Węgorzewskie Stowarzyszenie Hobbystów Kolejowych

06/09/2026

Pociągi wracają na całą trasę Opole – Kluczbork. Modernizacja linii kolejowej zakończona

Link do artykułu dostępny w komentarzu ⬇️

06/09/2026

06/09/2026

06/09/2026

Nieznany pociąg specjalny stojący na bocznym torze nieznanej stacji kolejowej. Fotografia z archiwum Hoffmanna, lecz niekoniecznie przedstawiająca pociąg rządowy.

Ściany wagonu malowane w dwa kolory. Doraźne maskowanie stanowią gałęzie i drzewa młodych świerków.

W rejonie "Wilczego Szańca" rządowe pociągi specjalne ukrywano pod siatką maskującą, chociaż na jednym ze zdjęć lotniczych z 1944 roku stojący na sąsiadującej z Wilczym stacji w Czernikach pociąg (feldmarszałka Keitla?) nie posiadał maskowania i był doskonale widoczny. Być może był to chwilowy postój.

Daleko przy czole pociągu dzisiaj praktycznie niespotykane semafory kształtowe.

Przed pociągiem piękna motorowa drezyna inspekcyjna.

06/09/2026

06/09/2026

Boguś będzie miał 6 lat, gdy w bydlęcym wagonie zostanie zesłany w głąb Rosji. Wraz z matką. Chłopiec na zesłaniu zostanie sierotą. Wróci po 5 latach do Polski, ale już bez matki.

To jego ojciec napisał słowa pieśni „My, Pierwsza Brygada”. Żołnierz i poeta. Jeszcze w Kozielsku będzie śpiewał, recytował i organizował wieczory poetyckie. Za patriotyzm trafił do karceru.

Andrzej Hałaciński urodził się w 1891 roku w Skawinie. Matka zmarła przy jego urodzeniu, ratując życie syna. Później sam wybrał pseudonim „Rogoziński” – od panieńskiego nazwiska matki.

Ten uczestnik wojny polsko - bolszewickiej w 1939 roku został zmobilizowany. Po agresji sowieckiej dostał się do niewoli i trafił do Kozielska. Tam organizował wieczory poetyckie, a współwięźniowie zapisywali, że jego poezja potrafiła wywołać wzruszenie i przywracać pamięć o Polsce. Sowieckie władze uznały to za działalność patriotyczną. Został stracony w Katyniu.

Podczas niemieckiej ekshumacji w 1943 roku jego ciało zidentyfikowano pod numerem AM 100. Odnaleziono między innymi legitymację Orderu Virtuti Militari oraz napisane w obozie wiersze.

Kilka dni po jego śmierci, 14 kwietnia 1940 roku, jego żona Zofia i sześcioletni Bogumił zostali deportowani w głąb Związku Sowieckiego. Starszemu synowi udało się uciec w czasie aresztowania. Zofia nie przeżyje zsyłki, na zawsze zostanie w Kazachstanie.

Bogumił będzie miał 11 lat gdy wróci do Polski. Bez matki.